سینه سرخ:

سینه سرخای بیه بنیش هندی اَمی دیو ا ر سر

هرّه و ر،نودو ن سر ،بشکسّه انجیر دار سر

سینه سرخای بیه بخون هندی زمستون شو د ره

گل سرخ آتش موسو ن

باغ میان وا بودره

سینه سرخای تو دونی برف زمستون چی ایسه

تو بهار غمه خونی، تو دونی

سبزی با غو ن چی ایسه

تی زبو ن آتش مونه

تی دیل آتش کو ره

راستی راستی که اگه مرغ زمستون ِ دل آتش نداره

مرغ او نیه دی خوتکا

پر ناز با لشه ،

قوی مُتکا

سینه سرخای بیه فکون هندی تی آوا زه بَله

ای زمستون شوی مین

بدا آتش بگیره

ای زمستون کومه

حتی گرباس دومه

سینه سرخای بیه بنیش هندی اَمی دیوار سر

هرّه ور،نو دو ن ور، بشکسّه انجیر دار سر 

                                                                       ۱۳۵۴

«ترجمه از همان کتاب» :

ترجمه ی سینه سرخ :

سینه سرخ،سینه سرخ

بیا دوباره بروی دیوار ما بنشین

بروی نرده ها،بروی ناودان،بروی شاخه های انجیر شکسته مان بنشین

بیا دوباره بخوان

زمستان در گذر است

بیا دوباره بخوان

که آتش گل سرخ در باغ ما شکفته است

تو غم بهار را می خو ر ی

سینه سرخ

تو میدانی، سبزی باغ یعنی چه

تو میدانی، برف زمستان یعنی چه

زبان تو ، مانند آتش است

و قلب تو ، آتشدان

و براستی اگر که قلب مرغ زمستانی ، آتش نداشته باشد

دیگر پرنده نیست ، مرغ خورا کی است

و بال و پرش هم ، برای بالش است

سینه سرخ ،ای سینه سرخ

بیا دوباره آتش نغمه هایت را

در این شب زمستانی، بر پا کن

بگذارآتش بگیرد ، کومه ی زمستان

بگذار همه چیز میل بهار پیدا کند

و سبز شود ، حتی دسته ی گرواس(نوعی بیل)

سینه سرخ ، سینه سرخ

بیا دوباره بروی دیوار ما بنشین

بروی نرده ها ، بروی ناودان ، بروی شاخه های انجیر شکسته مان بنشین