زرد ملجه

Specialist Foe

bibalan — Fri, 11 Dec 2009 07:34:18 GMT

در آستانه ی تصمیمی بزرگ قرار دارم.تصمیمی که درست یکسال پیش در چنین روزی گرفته بودم ولی بخاطر شرایط اونروز و شرایط احراز اون تصمیم موفق به عملی کردنش نشدم.حالا نزدیک به یک ماه است که مجددا در گیر ماجرای قدیمی و دلمه بسته ای شدم که اینروزهانه تنها زبان کامم که زبان دلم را نیز از حلقوم احساساتش بیرون کشیده است.

قانون خیلی از کارها را خود آدمها می گذارند و خیلی دیگر از قوانین نا نوشته بر خاسته از غرایز و احساسات آدمیزاد هستند این نیز از همان دسته است: " دوست دشمنت هرگز نمی تواند دوست تو باشد." یادم میاد ۳-۴ هفته پیش با شنیدن این جمله از یک فیلم این ماجرای تمام ناشدنی دوباره و به شکلی جدید برام زنده شدکه اون جمله این بود : "دشمن دشمن ما دوست ماست." اما اینبار تصمیم خودم را گرفته ام و این در حالیست که شرایطی به مراتب آرامتر وبستری بسیار بهتر را انتخاب کرده ام واز همه مهمتر تصمیمم به مراتب جدی تر است.هرچندکه هنوز نمیتوانم بگویم قطعا ولی میتوانم ادعا کنم ۸۵٪ ازراه را رفته ام.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت اول : مثلا قرار بود امروز بزنیم تو دل طبیعت دیزین و گچسر! اقلاجواب منفی به دعوتم میدادید!

به قول اخوان :

"سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید، نتواند
که ره تاریک و لغزان است وگر دست محبت سوی کسی یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است
نفس، کز گرمگاه سینه می‌آید برون، ابری شود تاریک
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت
نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک؟
مسیحای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمردانه سرد است … آی
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای
منم من، میهمان هر شبت، لولی وش مغموم
منم من، سنگ تیپاخورده‌ی رنجور
منم، دشنام پست آفرینش، نغمه‌ی ناجور
نه از رومم، نه از زنگم، همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در، بگشای، دلتنگم
حریفا! میزبانا! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می‌لرزد
تگرگی نیست، مرگی نیست
صدایی گر شنیدی، صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگزارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه می‌گویی که بیگه شد، سحر شد، بامداد آمد؟
فریبت می‌دهد، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست
حریفا! گوش سرما برده است این، یادگار سیلی سرد زمستان است
و قندیل سپهر تنگ میدان، مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود، پنهان است
حریفا! رو چراغ باده را بفروز، شب با روز یکسان است
سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دستها پنهان
نفسها ابر، دلها خسته و غمگین
درختان اسکلتهای بلور آجین
زمین دلمرده، سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهر و ماه
زمستان است"

پی نوشت دوم :خوشحالم که دیگه کسی با عکسهایی که میگذارم و نمیگذارم مشکلی نداره!

!!!sexology

bibalan — Wed, 02 Dec 2009 14:30:18 GMT

(مثلا سال 2099 میلادی برابر با 1477 هجری شمسی می باشد )

خبر گزاری ورزش :

" بنا به اعلان روابط عمومی فدراسیون جهانی روابط مشروع جنسی (IFLESX) مسابقات جام جهانی

روابط مشروع جنسی زمستانه امسال در للینگراد روسیه برگزار خواهد شد. "

نکته :

" تیم ملی روابط مشروع جنسی زمستانه ایران پس از 3 باخت پیاپی در مقابل تیمهای فیلیپین،چین و

عربستان از دور مقدماتی این مسابقات حذف شد. "

ندانم من !

bibalan — Thu, 26 Nov 2009 21:44:01 GMT

چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون دلم را دوزخی سازد دوچشمم را کند جیحون

چه دانستم که سیلابی مرا ناگاه برباید چو کشتی ام دراندازد میان قلزم پرخون

زند موجی بر آن کشتی که تخته تخته بشکافد که هر تخته فروریزد ز گردش‌های گوناگون

نهنگی هم برآرد سر خورد آن آب دریا را چنان دریای بی‌پایان شود بی‌آب چون هامون

شکافد نیز آن هامون نهنگ بحرفرسا را کشد در قعر ناگاهان به دست قهر چون قارون

چو این تبدیل‌ها آمد نه هامون ماند و نه دریا چه دانم من دگر چون شد که چون غرق است در بی‌چون

چه دانم‌های بسیار است لیکن من نمی‌دانم که خوردم از دهان بندی در آن دریا کفی افیون

دیوان شمس-مولانا

سردرگمی :

نمدونم،دوستِ دشمنِ آدم می تونه دوستِ خودِآدم باشه یا نه ؟!

بازهم جنگ/ بازهم خاورمیانه

bibalan — Thu, 19 Nov 2009 20:50:18 GMT

نمی دونم کی قراره این منطقه آروم بشه !

البته قرارم نیست آروم بشه ها! که اگه آروم بگیره منافع خیلیها درخطره !

من کاری به شیعه و سنی یا وهابی وکلیمی ندارم حرفم این کشتار وحشیانه ایه که داره تو یمن انجام میشه این عربستانیهای بی شرف به هم زبوناشونم رحم نمی کنن !

از بس تصاویر تکون دهندست که ترجیح دادم فقط لینک کنم.

امیدوارم عمر من اونقدی قد بده تابتونم روزی رو ببینم که بساط نسل کشی و جنگ برچیده شده باشه و دموکراسی و انسان دوستی و شرافت حرف اول و آخرو توی دنیا بزنه !

ولی فقط امیدوارم !!!

آرزو می کنم اگه عمرمنم قد نداد لااقل یه روزی آدمیزاد آدمیت پیشه کنه !

لینک تصاویر :

۱- سحر نیوز
۲- کیهان

پی نوشت :

الف - احمدی مقدم: پزشک وظیفه کهریزک خودکشی کرده است !

لبنک خبر : ۱- ایرنا ۲- رادیو فرانسه

ب - برگزاری کلاسهای خنده در طهران !

یشتابید!بشتابید! بدوید تا پر نشده ! آی همشهریهای افسرده بدوید و ببینید چه می کنه این کلاسهای خنده !

واقعا پس ازاونهمه وقایعی که بعدازانتخابات پیش اومده،تنها کمبود پایتخت نشینها همین یه قلم بود که اونم به لطف شهرداری برطرف شد.دیگه کم کم داریم به آرمانشهر معروف نزدیک میشیم.به به...به به! تازه به لطف این کلاسها می تونیم کلی به این اتفاقات بخندیم و از اینهمه هیجان لذت ببریم.

لینک خبر : ۱-جهان نیوز ۲-تابناک

ج - نیکو ی دوست داشتنی،مادر مهربون سریالها و فیلمهای ایرانی هم رخت بر بست و رفت ...

لینک تصاویرخاکسپاری این هنرمندمحبوب : خبر خوردرو

کشته و مرده ی این لینک آخری ام

زایمان

bibalan — Thu, 12 Nov 2009 22:45:52 GMT

ای کاش مردها هم میتونستن حس آفرینش وزاییدن یک موجود زنده رو تجربه کنن.چه حس غیر قابل توصیف و پرمعنایی می تونه باشه.

دوست داشتم میتونستم تجربش کنم.یک لحظه،واقعا به زنها حسودیم شد.

13 نحس/سبزها را قرمز کردند

bibalan — Fri, 06 Nov 2009 10:38:18 GMT

با توجه به اتفاقات انتخاباتی وبعد از انتخاباتی امسال،تمام مناسبتهای رسمی وغیر رسمی تبدیل به محل اعتراضی برای مردمی شده که به رنگ سبز مزین شده اند.

۱۳ آبان هم از این قاعده مستثنی نبود و برخلاف روز قدس شاهد درگیری های ناراحت کننده ای در چند نقطه از شهر طهران و شهرهایی ازجمله شیراز،تبریز و رشت بودیم.

از همان ابتدای صبح خیابانهای آزادی،انقلاب،کریم خان،ولی عصر،فردوسی و بالاخص میدان هفتم تیر مملو از نیروهای نظامی ازارگانهای گوناگون و با لباسهای رنگارنگ بودند وقتی از داخل تاکسی از کنارآنها رد می شدم هیجانی تلخ سراپای وجودم را گرفته بود.هرچند که فضای امنیتی اونروز اصلا دلچسب و دوست داشتنی نبود.

چند ساعت بعد دود بود و گازفلفل و اشک آور و شعار و تیرهوایی و فحش و باتوم و فریاد و جیغ و سنگ و فرار ...

هشت هشت هشتادوهشت

bibalan — Fri, 30 Oct 2009 20:19:18 GMT

۸/۸/۸۸

چی فکر می کردم،چی شد !

پیشکشی، نخ نما

bibalan — Thu, 22 Oct 2009 20:37:18 GMT

جسد جسد

پیغام میدهم

تکـّه تکـّه

رد می کنی

قطره قطره

گریه می کنی

ذرّه ذرّه

آب می شوی

ستاره ستاره

می گردی

گلّه گلّه

می پویی

کوه به کوه

می کاوی

دریا دریا

غصّه می خوری

جنازه جنازه

گور می کنم

جسد جسد

کنکاش می کنم

کفن به کفن

می رقصم

زرد می شوم

سرخ می شوم

گرد می شوم

غل می خورم

گم می شوم

مات می شوم

چمبره می زنم

خیره خیره تورا به نظّاره می نشینم

قـَـلـَـیان میایم

فـَـوَران می کنم

نعره می کشم

چنگ می زنم

لـَعن می کنم

جسد جسد

جنازه جنازه

گلّه گلّه

دریا دریا

گور می کنم

قطره قطره،گریه می کنی

ذرّه ذرّه،سرخ می شوی

ستاره ستاره

کفن می تنم

دور می شوم

سایه می شوم

سراب می شوم

مات می شوم

بخار می شوم

نقطه می شوم

پاک می شوم.

کرمان-10/5/87

ReNeW

bibalan — Sun, 11 Oct 2009 06:26:18 GMT

آی آدم ها!

که بر ساحل بساط دلگشا دارید

همه تان را دوست می دارم

اشکی در گذرگاه تاریخ

bibalan — Sat, 03 Oct 2009 20:56:18 GMT

از همان روزی که دست حضرت قابیل

گشت آلوده به خون حضرت هابیل

از همان روزی که فرزندان آدم

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید

آدمیت مرد!

گرچه "آدم" زنده بود.

از همان روزی که یوسف را برادر ها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند

آدمیت مرده بود

بعد دنیا هی پر از آدم شد واین آسیاب

گشت و گشت

قرن ها از مرگ آدم هم گذشت

ای دریغ ، آدمیت برنگشت!

قرن ما

روزگار مرگ انسانیت است

سینه دنیا زخوبی ها تهی است

صحبت ازآزادگی پاکی مروت ابلهی است!

صحبت از موسی و عیسی و محمد نابجاست،

قرن "موسی چومبه" ها است!

روزگار مرگ انسانیت است:

من که از پژمردن یک شاخه گل،

از نگاه ساکت یک کودک بیمار،

از فغان یک قناری در قفس،

از غم یک مرد در زنجیر-حتی قاتلی بر دار-

اشک در چشمان و بغضم در گلوست.

وندرین ایام زهرم در پیاله،اشک وخونم در سبوست

مرگ او را از کجا باور کنم؟

صحبت از پژمردن یک برگ نیست.

وای! جنگل را بیابان می کنند.

دست خون آلود را درپیش چشم خلق پنهان میکنند!

هیچ حیوانی به حیوانی نمیدارد روا

آنچه این نامردمان یا جان انسان می کنند!

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن: جنگل بیابان بود از روز نخست!

در کویری سوت و کور،

در میان مردمی با این مصیبتها صبور،

صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق،

گفتگو از مرگ انسانیت است!

" فریدون مشیری"