زرد ملجه

13 نحس/سبزها را قرمز کردند

bibalan — Fri, 06 Nov 2009 10:38:18 GMT

با توجه به اتفاقات انتخاباتی وبعد از انتخاباتی امسال،تمام مناسبتهای رسمی وغیر رسمی تبدیل به محل اعتراضی برای مردمی شده که به رنگ سبز مزین شده اند.

۱۳ آبان هم از این قاعده مستثنی نبود و برخلاف روز قدس شاهد درگیری های ناراحت کننده ای در چند نقطه از شهر طهران و شهرهایی ازجمله شیراز،تبریز و رشت بودیم.

از همان ابتدای صبح خیابانهای آزادی،انقلاب،کریم خان،ولی عصر،فردوسی و بالاخص میدان هفتم تیر مملو از نیروهای نظامی ازارگانهای گوناگون و با لباسهای رنگارنگ بودند وقتی از داخل تاکسی از کنارآنها رد می شدم هیجانی تلخ سراپای وجودم را گرفته بود.هرچند که فضای امنیتی اونروز اصلا دلچسب و دوست داشتنی نبود.

چند ساعت بعد دود بود و گازفلفل و اشک آور و شعار و تیرهوایی و فحش و باتوم و فریاد و جیغ و سنگ و فرار ...

هشت هشت هشتادوهشت

bibalan — Fri, 30 Oct 2009 20:19:18 GMT

۸/۸/۸۸

چی فکر می کردم،چی شد !

پیشکشی، نخ نما

bibalan — Thu, 22 Oct 2009 20:37:18 GMT

جسد جسد

پیغام میدهم

تکـّه تکـّه

رد می کنی

قطره قطره

گریه می کنی

ذرّه ذرّه

آب می شوی

ستاره ستاره

می گردی

گلّه گلّه

می پویی

کوه به کوه

می کاوی

دریا دریا

غصّه می خوری

جنازه جنازه

گور می کنم

جسد جسد

کنکاش می کنم

کفن به کفن

می رقصم

زرد می شوم

سرخ می شوم

گرد می شوم

غل می خورم

گم می شوم

مات می شوم

چمبره می زنم

خیره خیره تورا به نظّاره می نشینم

قـَـلـَـیان میایم

فـَـوَران می کنم

نعره می کشم

چنگ می زنم

لـَعن می کنم

جسد جسد

جنازه جنازه

گلّه گلّه

دریا دریا

گور می کنم

قطره قطره،گریه می کنی

ذرّه ذرّه،سرخ می شوی

ستاره ستاره

کفن می تنم

دور می شوم

سایه می شوم

سراب می شوم

مات می شوم

بخار می شوم

نقطه می شوم

پاک می شوم.

کرمان-10/5/87

ReNeW

bibalan — Sun, 11 Oct 2009 06:26:18 GMT

آی آدم ها!

که بر ساحل بساط دلگشا دارید

همه تان را دوست می دارم

اشکی در گذرگاه تاریخ

bibalan — Sat, 03 Oct 2009 20:56:18 GMT

از همان روزی که دست حضرت قابیل

گشت آلوده به خون حضرت هابیل

از همان روزی که فرزندان آدم

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید

آدمیت مرد!

گرچه "آدم" زنده بود.

از همان روزی که یوسف را برادر ها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند

آدمیت مرده بود

بعد دنیا هی پر از آدم شد واین آسیاب

گشت و گشت

قرن ها از مرگ آدم هم گذشت

ای دریغ ، آدمیت برنگشت!

قرن ما

روزگار مرگ انسانیت است

سینه دنیا زخوبی ها تهی است

صحبت ازآزادگی پاکی مروت ابلهی است!

صحبت از موسی و عیسی و محمد نابجاست،

قرن "موسی چومبه" ها است!

روزگار مرگ انسانیت است:

من که از پژمردن یک شاخه گل،

از نگاه ساکت یک کودک بیمار،

از فغان یک قناری در قفس،

از غم یک مرد در زنجیر-حتی قاتلی بر دار-

اشک در چشمان و بغضم در گلوست.

وندرین ایام زهرم در پیاله،اشک وخونم در سبوست

مرگ او را از کجا باور کنم؟

صحبت از پژمردن یک برگ نیست.

وای! جنگل را بیابان می کنند.

دست خون آلود را درپیش چشم خلق پنهان میکنند!

هیچ حیوانی به حیوانی نمیدارد روا

آنچه این نامردمان یا جان انسان می کنند!

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض کن: جنگل بیابان بود از روز نخست!

در کویری سوت و کور،

در میان مردمی با این مصیبتها صبور،

صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق،

گفتگو از مرگ انسانیت است!

" فریدون مشیری"

زندگی به همین سادگیست

bibalan — Fri, 25 Sep 2009 10:22:18 GMT

سلطان غم،مادر رفیق بی کلک،پدر

لطفا فاصله را رعایت فرمایید

bibalan — Fri, 10 Jul 2009 09:49:18 GMT

اونجوری که از شواهد و قرائن برمیاد تکلیف رییس جمهور آینده هم مشخص شده ولی نمی دونم چرا این ملت همیشه در صحنه بیخیال نمیشن و حتی بعد از اینکه نتایج اعلام میشه هم میخوان توی صحنه حضور داشته باشن ! بوق بزنن، داد بزنن،آتیش بازی را بندازن ! ماسک بزنن و هی تو خیابونا شعر بخونن !

عجیبه...!

اصلا یدفعه به طور اتفاقی از توی تاکسی؛بنده خودم به وضوح دیدم که بچه های پلیس و بچه های دیگه داشتن ملتو ارشاد وبعضی وقتام مجبور می کردن که از صحنه خارج بشن ولی مگه ملت میرفتن ! اون بنده خداها هم مجبور شدن خشونت به خرج بدن تا شاید ملت همیشه در صحنه بیخیاله صحنه بشه که نمی دونم شدن یا نه! ولی مثل اینکه یه بیست - سی نفری این وسط از جمعیت ایران کم شد !

رییس پلیس میگه 1032 نفرو گرفتن ! میگم این پلیسام خونه هاشون بزرگه ها ! ما که چارتا بیشتر مهمون واسمون میاد زانوی غم بغل می کنیم ولی این بنده خداها دارن از اینهمه مهمون پذیرایی میکنن صداشونم در نمیاد.خدا قوت.

اینجوری که اوضاع بگیر بگیره،ملت از هر چی انتخابات سیره !

The Election

bibalan — Mon, 22 Jun 2009 20:23:39 GMT

با این همه هیاهوُ،رسانه ی ملّی دوربینت کو ؟!!!

بیایید تا، چنار باشیم

bibalan — Thu, 07 May 2009 19:18:18 GMT

می نویسم به نام کوروش کبیر و داریوش بلند مرتبه،قلم می فرسایم به نام درختان چنار و لاله های عباسی،به

یاد جاشوان بندر گمبرون و به سازهای فولکلور ایران و تاجیکستان.

می اندیشم یه یاد باش کویر لوت و دریاچه ی عوان.باشد که درخت باشیم؛ پر برگ،در کنار بختگان و بر لب

جویبار زندگی...

دوست دارم چنار باشم تا هر بهار سر از بالین برداشته و با لبخندی ابدی چشم به زندگی بگشایم...

تا باد چنین بادا

bibalan — Wed, 08 Apr 2009 20:04:24 GMT

دلم هوای بادام زمینی کرد و تخم کدو...آخ چه حالی میداد اگه مینشستم کنار حوض آب و ماهی های رنگ و وارنگ زیر پاهام قیلی و یلی می رفتنو من نگاشون می کردمو تخمه کدو میشکوندم.

دلم هوای پشه بند کرد و جیر جیر جیرجیرکی که آسایش شب رو بهم می زنه.

دلم هوای پشه ای رو کرده که وز وز کنان از لاله گوشت بیرون میادو میخزه توی سوراخ دماغت تا کفرتو در بیاره.

دلم هوای بستنی کرده از همون بستنی های کلاه داری که وقتی بچه بودم پدر بزرگم سفارشی واسمون می خریدشون.

...آخ آخ آخ...

دلم هوای ترس کرده ترس از معلم و کلاس درس.همون ترسی که وقتی درسمو نمی خوندمو خانوم معلمم اسممومی خوند سراپای وجودمو می گرفت.

دلم هوای ذوق کرده هوای شوق کرده ذوقو شوقی از جنس ذوقی که بعداز تحویل سال بهم دست میداد فکر می کردم واقعا چه اتفاق مهمی افتاده ! وقتی صدای توپ میومد دیگه دنیا واسم یه رنگ دیگه ای میشد چون سال نو اومده بود و سراسر شادی بود و شادی بود و شوق.

دلم هوای همین چند سال پیشو کرده ... هفتم مرداد 82 ... اول مهر 80 ... 21 دی 84 و خیلی از اون روزهایی که بی اراده گریه ی سادگی و خنده ی بی آلایش داشتم.

دلم هوای کودکی کرده...دوست دارم بچه باشم.